We schrijven 2011. Het jaar begint voorspoedig. Ik ben geslaagd voor de eerste module van een nieuwe opleiding die ik in september startte. Ik kijk uit naar de geboorte van mijn allereerste metekindje. Het lief en ikzelf beslissen om samen op zoek te gaan naar een huis - ook al wonen we nog niet samen. Omdat dat misschien een beetje absurd is besluiten we van het voorgaande maar eens werk te maken. Verhuisdozen worden gevuld. In welgeteld één week tijd word ik vrouw des huizes, bezitster van een kersvers behaald rijbewijs en plaatsen we onze handtekening onder een compromis. Alles gaat verder zijn gang. Er word vlijtig gestudeerd, trots geposeerd met een ukkepuk die naar nieuw ruikt. Er wordt uitgewaaid met de hele familie. Met een frisse kop worden verfstalen zorgvuldig naast elkaar uitgestald, keuzes worden gemaakt. Er wordt geschuurd en geverfd, afgebroken en weer opgebouwd,.. Dozen kunnen opnieuw ingepakt worden. Op één dag is het hele appartement leeg, het nieuwbakken huis gevuld met spullen. Het appartement wordt opgeblonken. Morgen eindelijk een dagje rust. Voor het eerst sinds maanden eens lekker gewoon niets doen. We worden opgeschrokken door de bel - tiens, klinkt die zo? Ineens begint het ons te dagen - de wijkagent! Die moet papieren in orde brengen om 4 dagen uit-pak-vakantie te verkrijgen. Een beetje verdwaast hollen we de trappen af. De trappen waar we een hele maand lang met ladders en emmers verf zijn op en neer gehold. De trappen die dienen afgedaald te worden richting nog niet uitgepakte kledij. Een trapje wordt gemist. De badkamer is ineens heel dichtbij. Het plezier veraf. Tussen dokter- en ziekenhuisbezoeken door heb ik veel tijd om naar mijn nieuwe muren te kijken. 4 dagen uit-pak-vakantie wordt één maand naar dozen staren die moeten uitgepakt worden. Nog eens een maand van het ene onderzoek naar het andere. Een maand wikken en wegen. Uiteindelijk nog eens een maand robot spelen. Een maand voorzichtig aftasten. De volgende maanden waren er van 'vallen en opstaan'. Blij dat we dat 12 maanden na datum achter 'de rug' hebben.
